routeplanner…?!

Patrick mag dit weekend weer naar opa en oma. Hij had er heel veel zin in. We zouden hem vanmorgen bij de Intrantuin brengen in Emmen. Mijn schoonouders zouden hem daar oppikken. Toen bedacht ik gisteren dat ik dan misschien mijn fiets wel mee kon nemen zodat ik de terugweg kon fietsen. Maar toen ik naar het weerbericht keek leek het mij misschien toch handiger om de heenweg te fietsen in verband met de wind. (Achteraf had ik beter vanuit Emmen naar huis kunnen fietsen). En bovendien was het dan ook nog niet zo warm.
Vanmorgen keek ik op de routeplanner van de ANWB hoe ik het beste kon fietsen. Ik had wel een idee maar ik wilde toch even kijken. Ik zou dan naar de kringloop in Emmen fietsen. Als Johan Patrick had afgeleverd zou hij daar ook heen komen. Voor de zekerheid nam ik mijn fietsboekje ook nog maar mee. Maar ik weet wel dat ik niet meer naar een routeplanner ga luisteren als ik ga fietsen. Ja, ik had de routeplanner wel verteld dat ik op de fiets was. Ten eerste had hij de naam van een weg hier in Musselkanaal al verkeerd. Ik ben trouwens wel mooi door de velden gefietst. Lang wegen waar ik nog nooit geweest was. Daar zat een weg bij waar je misschien ook maar beter niet met je auto kan komen. De weg liep bol, het asfalt was aan alle kanten gescheurd en er zaten gewoon gaten in de weg.  Maar goed ik was op de fiets dus dat ging wel. Op een gegeven moment, een stukje buiten Nieuw Weerdinge wist ik het even niet meer. Maar toen zag ik een naam van een weg die ook op de routeplanner had gestaan. Aha, daar moest ik dus heen. Nou dat had ik dus beter niet kunnen doen. Aan het eind van die weg kon je alleen links of rechts. Maar niet op de fiets. Op die andere weg mochten geen fietsers komen en er liep ook geen fietspad langs. Potverdrie, kon ik weer terug. Daarna ging het wel goed. Ik ging door Weerdingen richting Emmen. Johan had gezegd als ik bij de eerste stoplichten linksaf zou gaan kon ik die weg gewoon volgen en zou ik vanzelf langs de kringloop komen. Oké, maar op mijn kaartje (in mijn fietsboek) had ik gezien dat er ook een fietspad door het bos moest zijn. Ik fietste Emmen binnen, inderdaad was er bos, en ging op zoek naar het fietspad. En ja warempel die was er. Heerlijk was het om door het bos te fietsen. En het was er ook heerlijk rustig.  Het scheelde ook nog een aantal stoplichten. Ik kwam het bos uit bij sportvelden. Maar een klein stukje verder ging er weer een fietspad het bos in. Toen dat maar gevolgd. Ik was al een eindje op weg toen Johan belde dat hij bij de kringloop was. Hij zou op de parkeerplaats even wachten. Een piepklein stukje verder kwam ik het bos weer uit. In de buurt van het ziekenhuis. Toen nog vijf stoplichten en een klein stukje en ik was er. Had ik die weg niet voor niets ingereden net voorbij Nieuw Weerdinge, dan was ik waarschijnlijk gelijk met Johan bij de kringloop geweest. Maar ach, ik heb fijn gefietst. Het was niet eens zo ver naar Emmen als ik verwacht had.

Johan en ik hebben nog even bij de kringloop gesnuffeld maar er was niks voor ons bij. Op de terugweg zijn we over Ter Apel gegaan. Ook even langs de kringloop. En toen bedacht ik mij dat we ook wel even langs de Action konden. Vincent had helemaal geen dunne sokken. We hebben hem drie paar meegenomen. Van die enkelsokjes, dat lijkt beter bij een korte broek. Ook Johan heeft nog wat sokken meegenomen.

Vanmiddag heb ik weer onkruid geplukt. Dat blijft ook echt maar doorgroeien. Niet te geloven. De planten kunnen nu echt wel wat regen gebruiken. Sommigen hangen gewoon slap.

lief

Als je goed kijkt zie je een klein vogeltje in de opening van het nestkastje. Lief hé?! Zo’n lief vogeltje, maar wat zullen die stumpertjes het heet hebben in het nestkastje wanneer de zon erop schijnt.

Ter Apel

 Ook de konijnen hebben het warm. De dames liggen gestrekt. Deze foto maakte ik vanmiddag. Vooraan ligt Moortje, daarachter ligt Skippy en helemaal achteraan ligt Topsy. Of je het nu echt koeler krijgt als je zo knus tegen elkaar aankruipt…?

Vanmorgen zijn we dus naar Ter Apel geweest. We zouden op twee locaties gaan kijken. De eerste locatie was zeg maar het “moederhuis”. Daar is echt 24 uur per dag begeleiding aanwezig. ‘s NAchts natuurlijk wat minder dan overdag. Maar wel 24 uur. Ook in het weekend. De bewoners hebben elk een eigen slaap/zit kamer. Een eigen douche en wc, en een eigen keukenblokje waar ze thee en koffie kunnen zetten.
Op de tweede locatie is het een stuk zelfstandiger. Daar zijn twee “blokken”. Elke bewoner heeft een eigen appartement. Met daarin een woonkamer, een slaapkamer, eigen douche met wc, en een keukentje. Een volwaardig huisj(e) dus eigenlijk. Er is daar ook een gezamelijke woonkamer en keuken. De bewoners kunnen zelf weten of ze gezamelijk willen eten of dat ze zelf koken. Alleen is de begeleiding wel een stuk minder. Wel kunnen de bewoners altijd terugvallen op het “moederhuis”. Maar dan moeten ze wel zelf bellen.
Patrick vind toch Stadskanaal beter zei hij later vandaag. Maar mocht dat nou niks worden, dan is Ter Apel zeker ook niet verkeerd. We mogen er nog even rustig over denken. Volgende week hebben we weer even contact.

Vandaag ben ik natuurlijk veel in de tuin geweest. Ik ben de laatste dagen echt heel weinig in huis.
Er staan inmiddels twee tenten in de tuin. Het lijkt wel een camping zei M. vanmiddag. Raymond gaat vannacht in zijn tent slapen en Vincent ook.

toch buiten ‘schrijven’

Het voelt een stuk aangenamer buiten dan gisteren. Er staat een lekker windje, daardoor voelt het niet zo warm. Gisterenavond weerlichte het zo’n beetje aan alle kanten om ons heen, en hoorde we het ook rommelen. Maar wij kregen niets. Nou zit ik natuurlijk ook niet op onweer te wachten, maar wat regen voor de tuin zou niet verkeerd zijn. Vannacht heeft het een ietsje geregend, maar vanmorgen was daar al niets meer van te zien. Op andere plaatsen in het land is dat wel anders geweest.
Maar goed ik zit nu dus lekker buiten dit berichtje te ‘schrijven’. Normaal doe ik dat dan in een word document en dan ga ik even naar binnen om het te publiceren omdat ik buiten geen internet bereik heb. Nu zit ik vlak bij de achterdeur, en warempel heb ik een piepklein beetje bereik. Wel voldoende om nu dit berichtje gewoon buiten te kunnen publiceren. Kan ik lekker lui blijven zitten.

De olie van het bankje droogt al mooi, maar ik laat het toch nog even een dagje extra drogen voor ik hem weer in elkaar maak. Hier en daar pik het nog een heel klein beetje.

 

bankje

 Het mooie schip dat in het centrum lag kwam vandaag door de sluis. Johan maakte deze foto.

Ik ben vandaag al vroeg begonnen met het bankje. Ik heb hem helemaal in de olie gezet. Twee keer zelfs. Daar ben ik zo’n beetje de hele dag mee bezig geweest. Maar het is wel heel mooi geworden nu. Hij lijkt wel weer bijna als nieuw. Nu moet hij drogen en dan kan hij morgen of overmorgen weer in elkaar.

Vincent was vanmiddag naar het zwembad. HIj zou om half zes thuis komen. Maar er kwam geen Vincent. UIteindelijk kwam hij er tegen kwart voor zes aan. HIj huilde en liep met zijn fiets. Hij was zijn fietssleutel kwijt, en zijn achetrband was lek. Zulke dingen gebeuren daar wel vaker bij het zwembad. Heel erg vervelend. Vincent en wij hebben bedacht dat hij voortaan maar lopend naar het zwembad gaat. Dan heeft hij daar geen last meer van. En zo ver weg is het toch niet. Johan gaat nu proberen het slot eraf te halen, en de band te plakken.

tuin

 
Maandag was ik flink in de tuin bezig geweest. Ik was toen net begonnen toen ik bedacht dat ik er een foto van moest maken. Dat zijn dus de foto’s hierboven. Toen ik klaar was heb ik weer twee foto’s gemaakt. DIe staan hieronder.

 

 

Zon

Zo… de zon helpt echt geloof ik. Het is dan wel ineens weer heel erg warm, maar dat de zon nu schijnt is zo lekker. Daar heb ik de hele winter naar uit gekeken. Dat ik eindelijk kon genieten van mooi weer. Dat ik zo naar buiten kan lopen zonder eerst een dikke jas aan te moeten trekken. Heerlijk. Ik heb vandaag ook bijna de hele dag buiten doorgebracht. Eerst vanmorgen wat kleine klusjes in de tuin. Wat onkruid tussen tegels weggehaald. En dat soort dingen. Ik heb ook een kleine parasol bij de konijnen gezet, en een oud tafelkleed opgehangen. De zon is wel heerlijk, maar de konijnen moeten ook de kans hebben om lekker in de schaduw te kunnen liggen als ze dat willen.
Vanmiddag heb ik een klein middagdutje gedaan, en daarna was ik weer vol energie. Ik heb het tuinbankje (twee stoelen met daartussen een tafel) uit elkaar geschroefd. Toen ben ik hem gaan schuren. Dat was nog een flinke klus. Ik ben iets over tweeën vanmiddag begonnen, en pas tegen kwart voor acht vanavond was ik klaar. Het was hoognodig dat het bankje weer een onderhouds beurt kreeg. Alleen al nu ik hem helemaal geschuurd heb ziet het er al zoveel beter uit. Ik heb speciale tuinmeubel olie. Dat hebben we al even in huis, maar nu gaat het er dan toch van komen. Morgen wil ik hem in de olie gaan zetten. Tenminste… als er weer niet wat tussen komt.
Weet je, ik krijg geen hoogte van al die instanties. Nu belde vanmorgen de mevrouw van het begeleid wonen in Ter Apel. Ze stelde voor om toch de locaties te komen bekijken. Vrijdag ochtend mogen we komen kijken. Johan vroeg of hij dan ook gelijk een plaatjes kan krijgen of dat er toch nog een wachtlijst is. Dat gaat ze dan Vrijdag ook vertellen. We hadden tegen haar gezegd dat we niet kwamen kijken eerst omdat er een wachtlijst is. Maar nu belde ze zelf. Zal er dan toch een plekje zijn voor Patrick. Een groot voordeel is wel dat ze ook mensen met een ggz indicatie plaatsen. Dus dat is wel goed nieuws. Ook hebben de appartementen in Ter Apel allemaal een eigen voordeur. En ik geloof ook een eigen keukentje. Dat wilde Patrick heel graag. Maar ik durf nog niet te veel hoop te hebben. We zullen eerst Vrijdag maar eens afwachten.